Ingmar Villqist

Dramatopisarz, historyk sztuki, reżyser, wykładowca akademicki. Urodził się w 1960 roku w Chorzowie. Debiutował jako dramatopisarz w wieku 38 lat dramatem „Noc Helvera”. Od początku ukrywał się pod norweskim pseudonimem. W jego dramatach wyczuwalny jest wyraźny wpływ psychologicznego, skandynawskiego stylu pisania dla teatru. Krytycy odnajdywali w jego twórczości duchowe pokrewieństwo z Henrykiem Ibsenem, Augustem Strindbergiem, czy Ingmarem Bergmanem. Postaci z jego sztuk wyrażają jednostkowy dramat psychiczny człowieka oraz ukazują zawiłość jego natury, poprzez penetrację zaułków różnorodnych lęków, fobii czy stanów psychicznych. Czterokrotnie nominowany do paszportu „Polityki”, w 2004 roku otrzymał Nagrodę Prezydenta Chorzowa w dziedzinie kultury, a w 2005 uhonorowano go statuą Orła Śląskiego za „niepodważalną wartość oraz wkład do kultury narodowej”. W latach 2000-2006 był reżyserem w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku; w latach 2008-2010 pracował jako dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni. W 2009 i 2010 był natomiast dyrektorem Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych organizowanego przez ten teatr. W 2010 zadebiutował jako reżyser filmowy dramatem „Ewa”. Sztuki Villqista doczekały się wielu ciekawych interpretacji zarówno na scenie dramatycznej, jak i w Teatrze Telewizji autorstwa m.in. Barbary Sass, Łukasza Barczyka, Zbigniewa Brzozy, Pawła Łysaka, Łukasza Kosa, Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej. Były także wystawiane na scenach zagranicznych; przetłumaczono je na wiele języków.