PWST KRAKÓW / Spektakle / Spektakle 34 FST

MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST

Dorota Masłowska 

Reżyseria: Agnieszka Glińska
Scenografia: Agnieszka Zawadowska
Reżyseria światła: Jacqueline Sobiszewski
Głos z radia: Beata Fudalej
Opracowanie muzyczne – Mateusz Bieryt, Patryk Szwichtenberg
Asystenci reżysera: Paulina Puślednik, Hubert Sulima (IV r. WRD)
Asystentka scenografa: Natalia Jarnuszkiewicz
Konsultacja choreograficzna: Weronika Pelczyńska
Trailer: Franciszek Przybylski
Grafika: Antonina Benedek

Obsada: Małgorzata Biela – Halina/Monika, Karolina Burek – Bożena/Edyta, Zuzanna Czerniejewska – Mała Metalowa Dziewczynka, Karolina Wasilewska – Osowiala Staruszka, Mateusz Bieryt Mężczyzna, Patryk Szwichtenberg – Aktor, Marcin Wojciechowski – Prezenter

„Trzy pokolenia kobiet – matka, babcia i córka, plus sąsiadka, „gruba świnia”  to bohaterki  najbanalniejszej codzienności a zarazem szczególnej, niemożliwej do opowiedzenia  tragedii.  Poddane mechanizmom historii takim jak wojna, transformacja i nowoczesny  kapitalizm nie mają  kompletne żadnego wpływu na rzeczywistość, nie mają  języka, pamięci,  relacji, słowem – są osobami jakby okradzionymi z własnej egzystencji. ”

Kazimiera Szczuka
źródło: http://www.empik.com/kazimiera-szczuka-poleca-dorota-maslowska-miedzy-nami-dobrze-jest-empik-poleca-empikultura,27435,a

„Mieszkamy w domu, który był uszkodzony w Powstaniu, pani, co mieszka na górze, w nim walczyła. I zupełnie mnie uderzyło, że osoby z tak skrajnie różnym odczuwaniem rzeczywistości żyją na jednym świecie, w jednym mieście, w jednym domu, że ta historia dotyczy ich w tak różny sposób. Że można, żyjąc obok siebie, tak bardzo się nie rozumieć, tak inaczej postrzegać. I właśnie w tej sztuce próbowałam pokazać czas nie jako linię, ale jako punkt. Takie bardzo infantylne, ale przez to wyraziste spojrzenie na czas, takie odczuwanie go, jakie mają współczesne dzieci. Obcują z taką mnogością fabuł. To jest pewnie pierwsze pokolenie, które widzi wszystko zapożyczone, każdy czas, etap historii, jest zrekonstruowany i można go obejrzeć w telewizji. Obrazy się nakładają, czas zaczyna być wręcz miejscem, multimedialnym muzeum, gdzie wszystko można obejrzeć, powąchać i w czym można uczestniczyć.”

„Mam poczucie, że w mitycznym „wtedy” istniało coś takiego jak naród, jak poczucie „my”. A dziś jest „wy”, „oni”, „ja”, ale nie ma żadnego poczucia wspólnoty i to jest myśl, która przewija się w tej sztuce. To wynika pewnie z tego, że po przemianach ustrojowych nie wszyscy zdołali wskoczyć na karuzelę, i jest cała pula ludzi, których ta karuzela nie dość, że nie zabrała, to odrzuciła strasznie daleko.”

fot. Franek Przybylski

„Polska jest brzydką dziewczyną w okresie pokwitania, która nie może siebie zaakceptować, chciałaby iść na operację plastyczną całej osoby i dokonać przeszczepu wszystkiego. Jeszcze nie ma takiego momentu, kiedy mogłaby powiedzieć: tak właśnie wyglądam, ładnie albo brzydko, ale właśnie tak. Wydaje mi się, że sztuka jest o pogardzie, codziennej zakamuflowanej wszędzie nienawiści. Ta wojna jest jakąś klamrą, która te różne obrazy spina.”

Dorota Masłowska

źródło: „Polska to brzydka dziewczyna”, Dziennik Gazeta Prawna, nr 244/2009
rozmawiała Justyna Sobolewska

Czas trwania: 1 godz. 25 min.