PWSFTVIT ŁÓDŹ / Spektakle / Spektakle 36

OPERETKA

Witold Gombrowicz
Reżyseria i scenografia: Waldemar Zawodziński
W obsadzie studenci IV roku Wydziału Aktorskiego: Mistrz Fior – Anna Bieżyńska, Książę Himalaj – Mateusz Czwartosz, Księżna Himalaj – Paulina Walendziak, Hrabia Szarm – Dawid Ptak, Baron Firulet – Jakub Matwiejczyk, Albertynka – Weronika Asińska, Matka Albertynki – Zuzanna Pawlak, Profesor – Adam Gradowski, Hrabia Hufnagiel – Mateusz Więcławek, Markiza – Marta Wiśniewska, Proboszcz – Oskar Borkowski oraz: Ojciec Albertynki – Michał Surosz, Prezes – Jan Napieralski, Generał – Jan Butruk, Lokaj Władysław – Aleksander Rudziński, Gospodyni – Faustyna Kazimierska; Lokaje, goście – Julia Szczepańska, Irmina Liszkowska, Dominika Walo, Dorota Ptaszek, Paweł Głowaty, Piotr Pacek, Filip Warot, Rafał Kowalski, Michał Włodarczyk, Dominik Mironiuk, Mikołaj Bartosiewicz, Sylwia Gajdemska

Muzyka: Tomasz Kiesewetter
Kostiumy: Maria Balcerek
Choreografia: Paweł Kułaga
Przygotowanie wokalne: Barbara Panek–Piętkowska
Przygotowanie muzyczne: Paweł Serafiński
Opracowanie muzyczne: Krzysztof Jaszczak
Muzycy: wykładowcy i studenci Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi / skrzypce – Aleksandra Kelm, wiolonczela – Paweł Mirowski, kontrabas – Kamil Biadała, saksofon – Patryk Ćwikliński, perkusja – Ozeasz Błaszczyk, klarnet – Kamil Leszczyński, fortepian – Michał Zarych

Partnerem spektaklu jest Akademia Muzyczna im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi

(…) O ile opera jest czymś niemrawym, beznadziejnie wydanym pretensjonalności, o tyle operetka w swym boskim idiotyzmie, w niebiańskiej sklerozie, we wspaniałym uskrzydlaniu się swoim za sprawą  śpiewu, tańca, gestu, maski, jest dla mnie teatrem doskonałym, doskonale teatralnym. Nic dziwnego, że w końcu dałem się skusić… Ale… jak tu nadziać marionetkową pustotę operetkową istotnym dramatem? Gdyż, jak wiadomo, robota artysty jest wiecznym łączeniem sprzeczności, przeciwieństw — i, jeśli zabierałem się do formy tak lekkomyślnej, to żeby ją opatrzyć i uzupełnić powagą i bólem. Z jednej strony przeto ta operetka winna być od początku do końca tylko operetką, nienaruszalną i suwerenną w swoich operetkowych elementach; a z drugiej ma być jednakże patetycznym ludzkości dramatem (…).

Witold Gombrowicz w Komentarzu do „Operetki”

czas trwania: 3 godz. 30 min.

fot. Michał Siarek