PWSFTVIT ŁÓDŹ / Spektakle / Spektakle 37

Pomysłowe mebelki a gąbki

Reżyseria, dramaturgia, scenografia: Mariusz Grzegorzek
Kostiumy: Tomasz Armada
Opieka muzyczna: Leszek Kołodziejski
Opieka wokalna: Izabela Połońska
Opieka choreograficzna: Mateusz Rzeźniczak

Obsada: Izabela Dudziak, Mateusz Grodecki, Faustyna Kazimierska, Karol Nowiński, Piotr Pacek, Anna Paliga, Zuzanna Puławska, Robert Ratuszny, Aleksandra Skraba, Michał Surosz, Ksenia Tchórzko, Filip Warot, Elżbieta Zajko

Opowieść o zdegradowanej społeczności, która traci wiązania i wewnętrzną strukturę. To spektakl o zbydlęceniu, zidioceniu, które nas wszystkich dotyka, a jednocześnie o tęsknocie za wartościami, które uległy erozji, a których brak powoduje, że jesteśmy w poważnych tarapatach – nie mamy się do czego odnieść, nie mamy możliwości ratunku.

To gęsta, pulsująca, kolażowa struktura. Dwadzieścia różnych scen. Całość paranoiczna, w poetyce dadaistów, kabareto-horroro-wieczór poetycki. Jest tu groteska, jest poczucie humoru, coś żałosnego, coś poetyckiego i pięknego.

Czerpiemy inspirację z wielu skrajnie odmiennych źródeł: z jednej strony z sztuki wysokiej – muzyki poważnej, poezji, tańca klasycznego i nowoczesnego. Z drugiej – inspirujemy się tym, co potoczne i niskie: bezkarnym Internetem, głupimi blogami video, mediami społecznościowymi, czy muzyką i tańcem pop. Poczuliśmy rodzaj frustracji życiem społeczno-politycznym, frustracji Polakami jako narodem, którego jesteśmy przecież częścią. Ta frustracja potrzebowała jakiegoś ujścia – jest nim ten spektakl.

Mariusz Grzegorzek (reżyseria, dramaturgia, scenografia)

Razem jesteśmy tylko na niby – w wirtualnych grupach na portalach społecznościowych. W spektaklu pokażemy społeczność huculską, która potrafiła zachwycać się sobą, naturą; dla której ważna była jakaś wyższa siła, wyższy porządek. Chcielibyśmy, by ludzie, którzy przyjdą do Teatru się nad tym zastanowili – że warto być razem, ale razem TAK NAPRAWDĘ.

Karol Nowiński (obsada)

Praca nad spektaklem była bardzo wymagająca – także wokalnie i choreograficznie. – W trakcie pracy przekroczyliśmy swoje możliwości warsztatowe. Spektakl opiera się w dużej części na tekstach niescenicznych – wierszowanych, dokumentalnych, muzycznych – musieliśmy znaleźć dla nich wspólną estetykę, to też wyzwanie.

Anna Paliga (obsada)



2 godz. 50 min.

Fotosy: Filip Szkopiński