PWST Wrocław / Spektakle / Spektakle 30

Testament psa czyli historia o miłosiernej

autor: Ariano Suassuna

przekład: Witold Wojciechowski i Danuta Żmij
reżyseria: Remigiusz Brzyk
asystent reżysera: Mateusz Witczuk, Katarzyna Donner ( Wydział Lalkarski  – kierunek reżyseria)
scenografia i kostiumy: Barbara Szymczak (ASP)
opieka scenograficzna: Elżbieta Wernio
muzyka – Filip Kalinowski, Anna Porzyc (AM)
opieka kompozytorska: Zbigniew Karnecki

Premiera:13 listopada 2011,  Scena PWST Hotel „Savoy”, Pl. Kościuszki 19

Występują:
Ewa Bobrowska, Sara Celler – Jezierska, Aleksandra Hamkało, Ewelina Klocek, Karolina Krawiec, Kamila Pieńkos, Ewelina Ruckgaber,  Mariusz Adamski, Maciej Kosmala, Piotr Mokrzycki, Adam Mortas, Bartosz Nowicki, Piotr Rodak, Czesław Skwarek,  Szymon Piotr Warszawski, Mateusz Witczuk, Michał Kosela ( III r.)

Obsada:
PAJAC, BRACISZEK – BARTOSZ NOWICKI
ŚWIERSZCZ – CZESŁAW SKWAREK
CHICO – ADAM MORTAS
KSIĄDZ – MACIEJ KOSMALA
MAJOR ANTONI MORALNY – MATEUSZ WITCZUK
PIEKARZ – PIOTR RODAK
PIEKARZOWA – KAMILA PIEŃKOS / EWELINA RUCKGABER
BISKUP – SZYMON PIOTR WARSZAWSKI
SIOSTRA ZAKONNA – EWA BOBROWSKA / KAROLINA KRAWIEC
MAKSYMILIANA – ALEKSANDRA HAMKAŁO
ZBÓJ – MICHAŁ KOSELA (III ROK)
DIABEŁ – MATEUSZ WITCZUK / EWELINA KLOCEK
LUCYFER, OCHRONIARZ MAJORA – PIOTR MOKRZYCKI
JEZUS – MARIUSZ ADAMSKI
MIŁOSIERNA – SARA CELLER – JEZIERSKA

Kiedy Brazylijczyk Ariano Suassuna napisał w 1955 r. „Testament psa czyli historię o miłosiernej” zarzucono mu nieposzanowanie Kościoła, nieprzystojność, bluźnierstwo, pomawiano o spirytyzm, komunizm etc., mimo poparcia niektórych zakonników, księży i biskupów, którzy pojęli religijny sens jego sztuki.

Istnieje możliwość, że nam zarzucą to samo…

…ale my jesteśmy tylko aktorami, komediantami, błaznami, którzy przeczytali ze dwie książki w życiu, więc nam pewnie nikt ust nie będzie próbował zamknąć. Przecież nas nikt nie bierze na poważnie. Nam to i owo można wybaczyć, a przez to możemy sobie pozwolić na odrobinę więcej…

Gdzie leży różnica między religijnością, a pobożnością? Dyskurs na ten temat jest ostatnimi czasy kreowany z jednej strony przez „Fakty i Mity”, z drugiej przez „Nasz Dziennik”. A gdzie w tym wszystkim miejsce na prawdziwe zrozumienie, na mistykę i metafizykę? Gdzie miejsce na prawdziwy dialog?

Testament psa czyli…

„Rzecz o sądzie, o triumfie miłosierdzia, o wezwaniu w potrzebie i interwencji.

Rzecz o ludzie zepsutym, a przez to cierpiącym.

Rzecz wielce pouczająca i apelująca do miłosierdzia…

Historia o miłosiernej.”