BURZA – 44.FST

SZKOŁA FILMOWA W ŁODZI

BURZA

William Shakespeare
przekład: Stanisław Barańczak

Reżyseria: Tomasz Fryzeł
Scenografia i kostiumy: Anna Oramus
Reżyseria światła: Klaudyna Schubert
Muzyka: Nikodem Dybiński
Fotosy: Anna Zegar

Obsada:
Marcel Barra – ANTONIO
Julia Jaroszewska – ALONZO
Bartłomiej Kotwica – FERDYNAND
Jędrzej Matwijów – PROSPERO
Dominik Nikitorowicz – STEFANO
Anna Pentz – ARIEL
Krzysztof Świłpa – SEBASTIAN
Kamila Tytło – TRINKULO
Alicja Wieniawa-Narkiewicz – KALIBAN
Milena Zając – MIRANDA
Krystyna Zajkowska – GONZALO

Czas trwania: 1 godz., 35 min.
Kategoria wiekowa: 12+
TW: efekty świetlne, dym sceniczny, głośne efekty dźwiękowe

Premiera: 5 grudnia 2025 r.

Opis spektaklu

„Burza” to opowieść, która dzieje się w ciągu kilku godzin na oddalonej od znanych lądów wyspie. W tym czasie wszystkie postaci zostają poddane procesowi, w ramach którego konfrontowane są ze swoimi winami, pragnieniami, słabościami, a przede wszystkim – ze swoją przeszłością i tożsamością.
Burza jest zjawiskiem atmosferycznym, które rozpoczyna akcję. Jest też stanem, w którym przez cały czas trwania akcji znajdują się bohaterowie – jako jednostki i jako wspólnota. To kondycja wzmożonego samopoznania. Gdy zdarzenie się kończy, burza cichnie. Świat, odmieniony, wraca do normy.
„Burza” to nie tylko pełna zwrotów akcji opowieść o przygodach postaci, lecz także o przygodach ich świadomości, wyobraźni i sumienia; matryca doświadczania otwierająca się na patrzącego. To opowieść o zyskiwaniu świadomości samego siebie i o szukaniu sposobów budowania relacji z dynamicznym sobą, z dynamicznym światem, z dynamiczną tożsamością.

I wreszcie – „Burza” to opowieść o sztuce: o jej mocy przemieniania wszystkich w nią zaangażowanych. O wpisanej w nią możliwości wyobrażania tych, którymi się nie jest, i tego, co nie ma swojej fizycznej formy.

Jak zagrać Ariela? Jak zagrać tchnienie, myśl, obecność – słowo w działaniu? Jak zagrać Kalibana, tego, który sytuuje się poza językiem? Co to znaczy być królem Neapolu? Co czyni go tą postacią? I w jaki sposób, będąc dwudziestotrzyletnim aktorem, mogę wyobrazić sobie, że jestem Prosperem, władcą Mediolanu?
Tomasz Fryzeł