AT WARSZAWA 39 / Spektakle / Spektakle 39

Prawiek i inne czasy

 

 

 

 

 

 

 

 

Adaptacja i reżyseria: Anna Sroka-Hryń

Autorka tekstu: Olga Tokarczuk
Muzyka, kierownictwo muzyczne: Mateusz Dębski
Teksty pieśni: Wiesława Sujkowska
Choreografia: Ewelina Adamska-Porczyk
Scenografia: Grzegorz Policiński
Kostiumy: Sabina Czupryńska
Reżyseria światła: Paulina Góral
Przygotowanie wokalne:Sebastian Dudzik

Asystentki reżyserki: Natalia Stachyra (studentka IV roku ATM), Zuzanna Medygrał (studentka I roku WOT), Małgorzata Majerska (studentka V roku ATM)
Zespół muzyczny:
Helena Matuszewska – suka biłgorajska, fidel płocka, rebab turecki
Mateusz Dębski – pianino, klarnet
Wojciech Gumiński – kontrabas
Szymon Linette – instrumenty perkusyjne
Mateusz Szemraj – gitary, ud, cymbały

 

Obsada:
Karol Czajkowski, Ada Dec, Maciej Dybowski, Juliusz Godzina, Jagoda Jasnowska, Maciej Kozakoszczak, Olga Lisiecka, Wojciech Melzer, Tomasz Osica, Karolina Piwosz, Maja Polka, Sandra Rusin, Natalia Stachyra

 

Opis spektaklu:
Czym jest dla nas Prawiek?
To Dom, w którym wszystko się kończy i zaczyna.
To miejsce dane przez Boga, w którym ludzie uczą się żyć.
To przemijanie. Czasem zupełnie spokojne, czasem wielki chaos.
Jest dla mnie o zrozumieniu życia na Ziemi.
Prawiek to zaglądanie do wnętrza. To zapach chleba i zapach igliwia, trzaskanie gałęzi pod stopami i stukot oficerek, delikatność mchu i szorstkość haftowanych poduszek.
Jest bezpieczeństwem.
To prawda. Uwidacznia zakamarki ludzkiej duszy, których na co dzień nie widzimy lub sami próbujemy je ukryć.
To ocean uczuć. Mówi nagą prawdę o człowieku… a może bardziej o tym oceanie, sam nie wiem.
To koniec, a tak naprawdę początek.
Studenci IV roku ATM

„Kiedy piszę, muszę wszystko czuć wewnątrz siebie samej. Muszę przepuścić przez siebie wszystkie istoty i przedmioty obecne w książce, wszystko, co ludzkie i pozaludzkie, żyjące i nieobdarzone życiem. Każdej rzeczy i osobie muszę przyjrzeć się z bliska, z największą powagą i uosobić je w sobie, spersonalizować. (…) W Doktorze Faustusie Tomasz Mann pisał o kompozytorze, który wymyślił nowy rodzaj totalnej muzyki będącej w stanie zmienić ludzkie myślenie. Ale Mann nie opisał tego, na czym miałaby polegać ta muzyka, stworzył tylko wyobrażenie, jak mogłaby ona brzmieć. Może właśnie na tym polega rola artystów – dać przedsmak tego, co mogłoby istnieć, i w ten sposób sprawić, że mogłoby ono stać się wyobrażonym. A to, co wyobrażone, jest pierwszym stadium istnienia.”
Fragment eseju Olgi Tokarczuk „Czuły Narrator”

 

Czas trwania: 200 min. + przerwa 10 min.

fot. Bartek Warzecha